Παιδί της μοναξιάς

Στο τσιμεντένιο σου κλουβί
μπροστά στον υπολογιστή
ώρες ατέλειωτες περνάς,
σερφάρεις κι όπου θέλεις πας...
Γεια σου παιδί της μοναξιάς!

Θρέφεις τα μάτια και το νου
απ' του κομπιούτερ το μενού,
τι κρίμα να μη λαχταράς
τα παραμύθια της γιαγιάς...
Γεια σου παιδί της μοναξιάς!

Απ' τις δισκέτες τις μικρές
γνώσεις απέκτησες πολλές,
στα μονοπάτια της χαράς
μόνο σου, όμως, περπατάς...
Γεια σου παιδί της μοναξιάς!

Μες στο Διαδίκτυο σαν μπεις
όλα του κόσμου θα τα δεις
και το "ποντίκι" σαν πατάς
νιώθεις πως είσαι βασιλιάς...
Γεια σου παιδί της μοναξιάς!

Χωρίς ρακέτες να κρατάς
εικονικά τα σετ μετράς,
χωρίς τη μπάλα να κλωτσάς
με τα παιδιά της γειτονιάς
είσαι παιδί της μοναξιάς!

Για σκέψου να 'σαι μια στιγμή
ηγέτης του πλανήτη Γη,
πώς τάχα θα μας κυβερνάς
μόνο τα πλήκτρα σαν πατάς;
Γεια σου παιδί της μοναξιάς!

Γεια σου παιδί της μοναξιάς,
παιδί της νέας μας γενιάς...
Ευθύνη φέρουμε κι εμείς
γι'αυτό το έλλειμα ψυχής...
Γειά σου παιδί της μηχανής!