Αέναο ταξίδι

Ταξιδεύω στου χρόνου το πέλαγος,
η σχεδία της γνώσης αδύναμη
και το "άγνωστο", κύμα πελώριο.
Ο αγέρας της λήθης επίμονος...

Δε θα φτάσω ποτέ μου στο Σούνιο
στα πανιά του Θησέα ν'αλλάξω τα χρώματα,
του Αιγέα να δώσω το μήνυμα.
Να προλάβω το θάνατο,
της ζωής τη συνέχεια,
του Αιγαίου πελάγους το όνομα!

Ταξιδεύω στου χρόνου το πέρασμα,
στου Αιόλου τη δίνη βυθίζομαι
και στα ύψη με παέι στροβίλισμα
η κραυγή του Δαιδάλου στο διάστημα...

Δε θα πείσω ποτέ μου τον Ίκαρο
να δαμάσει της νιότης την έπαρση,
του ανθρώπου το άλμα στο άπειρο.
Να προλάβω το θάνατο,
της ζωής τη συνέχεια,
του Ικάριου πελάγους το όνομα!

Ταξιδεύω στου χρόνου το αύριο,
στους λουτρώνες της γνώσης σαρκώνομαι
και στην τύρβη του χάους λικνίζομαι.
Του ανθρώπου το μέλλον φαντάζομαι...

Δε θα φτάσω ποτέ μου στο άπειρο,
δε θα μάθω ποτέ μου ποιος νίκησε,
το παιχνίδι ζωής και θανάτου πώς τέλειωσε.
Γηθοσύνης κι αλγηδόνας αμάλγαμα
η ανθρώπινη μοίρα στο Αιώνιο Γίγνεσθαι!